Albert Camus (1913–1960) – francuski pisarz, eseista, reżyser teatralny. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie Literatury za 1957 r. Wywodził się z ubogiej rodziny, uzyskał jednak wykształcenie dzięki swojemu wychowawcy. Skończył filozofię i historię kultury antycznej na Uniwersytecie w Algierze. Pod koniec lat 30. pracował jako dziennikarz w antykolonialnym dzienniku „Alger Républicain”. W tym czasie zaangażował się w działalność teatralną – wraz z przyjaciółmi założył Théâtre du Travail, a po jego rozwiązaniu teatr L’Équipe. Na początku II wojny światowej wyjechał do Paryża, gdzie wraz z przyjacielem redagował podziemne czasopismo „Combat”. Po wojnie zajął się wyłącznie teatrem i literaturą. Zginął w wypadku samochodowym, jadąc ze swoim wydawcą Michelem Gallimardem. Autor wielu powieści i esejów, m.in. Dżumy, Obcego czy Człowieka zbuntowanego.